Λευκές…νύχτες

  ''Τα ναρκωτικά είναι καλά για να φύγεις από την πραγματικότητα, ενώ η πραγματικότητα είναι τόσο πλούσια, ώστε δεν αξίζει να την αποφεύγεις.'' Τσάρλυ Τσάπλιν   Μέσα από τη χρήση ουσιών οι άνθρωποι καλούνται να «αισθανθούν» και να «ζήσουν» μια φαντασιακή κατάσταση ευεξίας ξεπερνώντας για λίγο την άθλια πραγματικότητα, η οποία παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί … Συνεχίστε να διαβάζετε το Λευκές…νύχτες.

Φιλία, μια ανολοκλήρωτη ερωτική σύμβαση

Tην αγάπη δεν τη ζητιανεύεις, ούτε την απαιτείς.Δεν την δανείζεις, δεν την σκορπάς σαν σερπαντίνα.Η αγάπη πρέπει να ρέει αβίαστα, ανεμπόδιστα, απρογραμμάτιστα.Και δεν μιλώ για την αγάπη μεταξύ εραστών.Μιλώ για την αγάπη μεταξύ φίλων.Μακράν πιο δύσκολη η συγκεκριμένη συνθήκη.Πολύπλοκη, αφού πάντα υποβόσκει το ερωτικό στοιχείο.Μια ερωτική ανολοκλήρωτη σύμβαση χωρίς να έχει καμία σημασία το φύλο … Συνεχίστε να διαβάζετε το Φιλία, μια ανολοκλήρωτη ερωτική σύμβαση.

Στην δικιά μου Κ

Είναι γεμάτο το κεφάλι μου από σένα.Τόσο πολύ που πιέζει τα μάτια μου προς τα έξω.Δεν έχω σάλιο, φοβάμαι.Έχω ιδρώσει...Τί νόμιζα δηλαδή..;Ότι εγώ θα γλυτώσω;Ότι εγώ δεν θα ζητιάνευα ένα σου άγγιγμα..;Λίγο να χώσω τη μύτη μου μέσα στα μαλλιά σου να σε μυρίσω, να αναπνεύσω. Τρίβω με μανία το κρανίο μου, να ανοίξει μια … Συνεχίστε να διαβάζετε το Στην δικιά μου Κ.

Πάνος

Κοίταξε με βλέμμα Κληντ Ίστγουντ τον ουρανό και είπε με σιγουριά στον μυστακοφόρο γείτονα που σέρνει μαζί του ένα γέρικο σκυλί σαν αυτά που έχουν πάνω τα αυτοκόλητα "long vehicle"..."Θα βρέξει πάλι το βράδυ....".Σήκωσε ελαφρά την φαρδιά του βερμούδα και αργά-αργά προχώρησε αναστενάζοντας προς την ανηφόρα που καταλήγει σπίτι του. Ψυχοθεραπείες, κλινικές αποτοξίνωσης, βελονισμοί, τίποτα.Το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Πάνος.

Η γενιά των 60+

Aναρωτιέμαι αν η αγένεια και η έπαρση αυξάνεται προοδευτικά όσο αυξάνεται  και η ηλικία.Είναι συντριπτική η πλειοψηφία των ανθρώπων άνω των 60 που συνδυάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά διανθισμένα από γερές δόσεις εγωισμού, απόλυτου τρόπου σκέψης και ψευδούς αίσθησης πως γνωρίζουν τα πάντα. Η γενιά που χειροκρότησε όσο καμιά άλλη μπαλκονάτους πολιτικούς,που πανηγύρισε σαν να μην … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η γενιά των 60+.

Αγία κατανάλωση..

"O πιο ασφαλης τροπος για να προστατευτει μια Κυβερνηση ειναι να αποσπαται η προσοχη της μαζας απο επικινδυνες πολιτικες ιδεες και εντεχνα να κατευθυνεται μονο προς την καταναλωση." Ο Μπερνεζ, διδαξε πρωτος πως η συνδεση των προϊόντων μαζικης παραγωγης με ασυνειδητες επιθυμιες, πειθει τον κοσμο να αγοραζει πραγματα που δεν χρειαζεται. Προεκυψε ετσι μια νεα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Αγία κατανάλωση...

Aλληλεγγύη στους λαούς που αντιστέκονται

Η Βενεζουέλα, μια χώρα που διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.Η Βενεζουέλα που παράγει σημαντικότατες ποσότητες καφέ και κακάο.Μια χώρα με πανέμορφα φυσικά τοπία.Η Βενεζουέλα που ήταν η πρώτη χώρα που κατήργησε την θανατική ποινή για όλα τα εγκλήματα, το 1863.Πραξικοπήματα, αντιπραξικοπήματα, σωτήρες, ''επαναστάτες'', ψευτοκινήματα, ένας επαγγελματίας πρόεδρος που έκανε τα πάντα για να … Συνεχίστε να διαβάζετε το Aλληλεγγύη στους λαούς που αντιστέκονται.

Ο φόβος του θανάtου..

Την ματαιότητα την ύπαρξης αποδεικνύει η βεβαιότητα του θανάτου.Δεν υπάρχει αρχή δίχως τέλος.Δύο άκρα που γεννιούνται από την ίδια μήτρα, αλληλοεξαρτώμενα.Δύο τελίτσες που τις ενώνουν τα άπειρα, μικρά, σημαντικά και ασήμαντα ''τώρα'',οι στιγμές. Η ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης ,στην ουσία, συνυπάρχει με την κάθε στιγμή, με το κάθε ''τώρα''.Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ταξιδιού μας από … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ο φόβος του θανάtου...

Προς τους δασκάλους..Pyotr Kropotkin

"Τι να πω, επίσης, στο δάσκαλο, όχι στον άνθρωπο εκείνο που θεωρεί το επάγγελμά του βαρετό, αλλά σε αυτόν ο οποίος, όταν περιβάλλεται από μια χαρούμενη παρέα νέων, αισθάνεται αγαλλίαση από τα εύθυμα πρόσωπα και το χαριτωμένο τους χαμόγελο. Σ’ εκείνον που προσπαθεί να φυτέψει στο μικρό τους κεφάλι τις ιδέες εκείνες του ανθρωπισμού που … Συνεχίστε να διαβάζετε το Προς τους δασκάλους..Pyotr Kropotkin.

Το σκουπιδιάρικο

Τον Χάρη τον γνώρισα πριν από πολλά χρόνια. Στο πρώτο έτος της σχολής. Αν έπρεπε σώνει και καλά να ανασύρω κάτι από τη μνήμη μου για να τον περιγράψω, θα κρατούσα το πελώριο χαμόγελο και τη φλόγα των ματιών του. Και την έφεσή του στα ξενύχτια. Σου έδινε την εντύπωση ότι δεν κοιμόταν ποτέ. Ακόμα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το σκουπιδιάρικο.