e49ae31b68874a6b8fa91a4415a9d19d

Έχει γίνει του συρμού να κατηγορούμε τις πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες για την κατάχρηση φαρμακευτικών σκευασμάτων που χορηγούνται με ιατρική συνταγή. Τα κέρδη τους είναι υψηλά και ο έλεγχος που ασκούν στην αγορά πρωτοφανής. Επί μια δεκαπενταετία, τα κέρδη της φαρμακοβιομηχανίας ξεπερνούν τα κέρδη όλων των άλλων βιομηχανιών που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. Οι τιμές των φαρμακευτικών σκευασμάτων ελέγχονται και μαγειρεύονται: το ίδιο φιαλίδιο που πουλιέται δύο δολάρια στο Σικάγο ή στη Γενεύη όπου παρασκευάζεται, πουλιέται δώδεκα δολάρια σε μια φτωχή χώρα στην οποία δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Η προσπάθεια των παραγωγών να πουλήσουν στοχεύει τον «ουσιαστικό καταναλωτή», το γιατρό, που γράφει μεν τη συνταγή αλλά δεν πληρώνει το φάρμακο από την τσέπη του. Για να προωθήσει το Βάλιουμ, η εταιρία Hofman-La Roche δαπάνησε διακόσια εκατομμύρια δολάρια μέσα σε μια δεκαετία: πλήρωνε περίπου διακόσιους γιατρούς τον χρόνο για να συγγράφουν επιστημονικά άρθρα για τις ιδιότητές του.

Σε όλες τις χώρες, οι γιατροί δουλεύουν ολοένα περισσότερο με δύο ομάδες εθισμένων: μ’ εκείνους στους οποίους χορηγούν συνταγές για φάρμακα και μ’ εκείνους που υποφέρουν από τις επιπτώσεις των φαρμάκων. Όσο πιο πλούσια είναι μια κοινωνία, τόσο μεγαλύτερο είναι το επί τις εκατό ποσοστό των ανθρώπων που ανήκουν στις δύο παραπάνω ομάδες. Συνεπώς, το να καταλογίζουμε στη φαρμακοβιομηχανία τον εθισμό των ανθρώπων στα φάρμακα που χορηγούνται με ιατρική συνταγή είναι εξ ίσου άστοχο με το να καταλογίσουμε στη Μαφία τη χρήση παράνομων ναρκωτικών…
Η πλάνη που θέλει την κοινωνία να έχει κολλήσει παντοτινά στην εποχή των φαρμάκων είναι ένα δόγμα στο οποίο μένουν προσκολλημένοι αυτή που χαράσσουν την πολιτική σε θέματα ιατρικής: ταιριάζει με το βιομηχανοποιημένο άνθρωπο. Ο άνθρωπος αυτός έχει μάθει ν’ αγοράζει ό,τι του αρέσει. Δεν το κουνάει ρούπι χωρίς μεταφορικό μέσον. Το περιβάλλoν του τον έχει κάνει ανίκανο να βαδίζει, να μαθαίνει και να αισθάνεται ότι ελέγχει το σώμα του. Το να πάρει ένα φάρμακο, άσχετο από το ποιό και για ποιό λόγο, είναι μια τελευταία ευκαιρία να διεκδικήσει τον έλεγχο πάνω στον εαυτό του, να τα βγάλει πέρα μονάχος του με το σώμα του και να μην αφήσουν να τον κουμαντάρουν άλλοι…
Η ζωή έχει περιοριστεί σε μια «διάρκεια», σ’ ένα στατιστικό φαινόμενο που, καλού – κακού, θα πρέπει να το σχεδιάζουν και να το διαμορφώνουν ορισμένοι θεσμοί. Αυτή η διάρκεια ζωής αρχίζει με τσεκ απ πριν τη γέννα, οπότε ο γιατρός αποφασίζει εάν και πως θα γεννηθεί το έμβρυο, και θα τελειώσει σ’ ένα σημείο μιας γραφικής παράστασης, που θα επιβάλει να σταματήσει η παροχή οξυγόνου. Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται τους διπλανούς τους συγκρίνοντας τα «τσεκ-απ» τους, μία αγγλική λέξη που έχει περάσει στο γαλλικό, το σέρβικο, το ισπανικό, το μαλαισιανό και το ουγγρικό λεξιλόγιο (σήμερα έχει καθιερωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη). Καθώς η νοσηλευτική θεραπευτική αγωγή εστιάζει ολοένα περισσότερο σε συνθήκες στις οποίες είναι αναποτελεσματική, πολυδάπανη και επώδυνη, η ιατρική έχει αρχίσει να πλασάρει στην αγορά την πρόληψη…
Οι άνθρωποι μετατρέπονται σε αρρώστους χωρίς να είναι άρρωστοι. Έτσι, η ιατρικοποίηση της πρόληψης γίνεται άλλο ένα σημαντικό σύμπτωμα της κοινωνικής ιατρογένεσης. Εμφανίζει την τάση να μετατρέψει την προσωπική μου ευθύνη για το μέλλον μου σε χειραγώγησή μου από μια υπηρεσία…

 

Ιβάν Ίλιτς-Ιατρική Νέμεση-Η απαλλοτροίωση της υγείας

Advertisements

Η εισβολή των φαρμάκων..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s