1251Την ματαιότητα την ύπαρξης αποδεικνύει η βεβαιότητα του θανάτου.Δεν υπάρχει αρχή δίχως τέλος.Δύο άκρα που γεννιούνται από την ίδια μήτρα, αλληλοεξαρτώμενα.Δύο τελίτσες που τις ενώνουν τα άπειρα, μικρά, σημαντικά και ασήμαντα »τώρα»,οι στιγμές.

Η ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης ,στην ουσία, συνυπάρχει με την κάθε στιγμή, με το κάθε »τώρα».Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ταξιδιού μας από το πρώτο λεπτό μέχρι και το τελευταίο μας.Ο φόβος του θανάτου, ο τρόμος του άγνωστου, του τέλους, πολλές φορές εμποδίζει τον άνθρωπο να ζεί τις στιγμές, να οικειοποιείται τα μοναδικά και ανεπίστρεπτα »τώρα».Επιδίδεται σε ένα συνεχόμενο, άσκοπο κυνήγι αντικειμένων, χαομένος σε έναν κυκεώνα εργασιακής φρενίτιδας, που ουσιαστικό στόχο έχει,τις περισσότερες φορές, την αποφυγή της συνειδητοποίησης της θνητότητας.

Ο φόβος έχει ως επακόλουθο την άσκηση ψυχολογικής βίας από την αόρατη αλλά συνεχώς παρούσα ιδέα του θανάτου,η οποία αποκτά στην υποκειμενική της υπόσταση,εξουσιαστική μορφή.Η συνειδητοποίηση λοιπόν της θνητότητας λειτουργεί αρχικά ως  πράξη αντίστασης σε έναν τρόπον τινά έμφυτο εξουσιαστικό μηχανισμό.Ο άνθρωπος απαλλαγμένος από την εξουσιαστική ισχύ και τον φόβο του θανάτου είναι λιγότερο πιθανό να αισθάνεται άνετα σε ιεραρχικού τύπου κοινωνίες, που κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η επιβολή της εξουσίας με την βία.

Ο φόβος του θανάτου είναι ένα όπλο μαζικής καταστροφής στα χέρια της εξουσιαστικής πανούκλας που ονομάσαμε θρησκεία, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική εξουσία.Από τη στιγμή που ο άνθρωπος θα ξεπεράσει τον φόβο του θανάτου θα έχει ξεπεράσει και τον φόβο του θεού.Από τη στιγμή που θα αρχίσει να διερευνά με το νου και την εμπειρία, τη φύση των πραγμάτων και θα μάθει να χαίρεται την ουσία της ζωής, αναζητώντας την ηδονή στο κορμί, στο μυαλό,  στη γνώση, και στην τέχνη, τότε θα αποκτήσει αυτά τα αθάνατα αγαθά και θα μπορεί να ζήσει -όσο ζήσει- την πρόσκαιρη, αλλά ανεπανάληπτη ύπαρξή του, απολαμβάνοντας την υπαρξιακή ηδονή.

Όσο ο άνθρωπος επιμένει να πιστεύει χωρίς να ερευνά, να φοβάται κάτι που δεν υπάρχει, να κυνηγάει τον παράδεισο και να σηχτιρίζει την κόλαση, θα συνεχίσει να είναι ο ιδανικός κομπάρσος μέσα  σε ένα τέλειο σκηνικό φόβου, χτισμένο με μαεστρία πάνω στη άγνοια ή στις όποιες μεταφυσικές ανησυχίες {..Θα συνεχίσει να υποτάσσεται συνειδητά στις ανοησίες, στις ουσίες και στις εξουσίες, για μια χούφτα δολάρια οι εξουσιαστές και για μια άδεια ζωή γεμάτη ψευδαισθήσεις οι εξουσιαζόμενοι….Ζοσέ Σαραμαγκού}

S.H.

Advertisements

Ο φόβος του θανάtου..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s