Early-Works-ZILNIKΟ Σέρβος κινηματογραφιστής Ζέλιμιρ Ζίλνικ  γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1942 (εν μέσω της Χιτλερικής κυριαρχίας στην Ευρώπη) σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης (που είχαν στήσει οι Γερμανοί για τους Σέρβους αντιστασιακούς και κομμουνιστές). Εκεί κρατούνταν η νεαρή Σερβίδα κομουνίστρια Μίλιτσα Σοβάκοβιτς, έγκυος στον μικρό Ζέλιμιρ…

Τον γέννησε στις 8 του Σεπτέμβρη, τον θήλασε στο στρατόπεδο αλλά… τρεις μόλις μήνες μετά (το Δεκέμβρη του ’42) η Μίλιτσα εκτελέστηκε, το βρέφος δόθηκε στους παππούδες, και… ο πατέρας του – ο Σλοβένος παρτιζάνος Σλόμπονταν Ζίλνικ – τον οποίο δεν είδε ποτέ- βασανίστηκε και εκτελέστηκε από τους Σέρβους εθνικιστές – τους Τσέτνικ- το Μάρτιο του 1944… όταν ο Ζίλνικ ήταν μόλις 1,5 έτους.

Εικοσιπέντε ακριβώς χρόνια αργότερα ο 26χρονος τότε Ζέλιμιρ ,  διαγραμμένος από το κόμμα για …«αναρχικές τάσεις» – ο καταδικασμένος από τα Τιτοϊκά ΜΜΕ ως μέλος της «επικίνδυνης» κλίκας κινηματογραφιστών του «Black wave» («Μαύρο κύμα» στο γιουγκοσλάβικο σινεμά) αποσπά τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ταινία του «Πρώιμα έργα»(https://www.youtube.com/watch?v=SToIOXVh1CA).Μήνες μετά το βραβείο μόνο καταξίωση δεν του επιφέρει στη χώρα του. Το καθεστώς τον αποπέμπει και ο ίδιος καταφεύγει στη Γερμανία.

Εκεί, κάνει ταινίες με τις οποίες σαρκάζει τον υπαρκτό σοσιαλισμό (ακόμα κι αυτόν του Τίτο στην πατρίδα του για τον οποίο λέει σήμερα πως… λόγω της σύγκρουσης Τίτο-Στάλιν, για μας στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαβία – στη χώρα μου- τα πράγματα δεν ήταν τόσο σκληρά…) κάνει καυστικές κωμωδίες – αιχμηρά σχόλια στην προπαγάνδα του πολέμου, τα πατριαρχικά στοιχεία του συστήματος.

Αμφισβήτησε τον κρατικό σοσιαλισμό και τη γραφειοκρατία του καθεστώτος Τίτο στα τέλη της δεκαετίας του ’60 («θα άξιζε να γίνει ένα μπλουζ τραγούδι αποχαιρετισμού» είπε στο Masterclass στο Ολύμπιον) κι έπειτα κινηματογράφησε, χρησιμοποιώντας ηθοποιούς και αληθινά πρόσωπα, τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την ιδεολογική σύγχυση και τον αντίκτυπο της μετα-σοσιαλιστκής πραγματικότητας στις ζωές των ανθρώπων.

Όσον αφορά το σήμερα στη Σερβία και την άνοδο του εθνικισμού στα Βαλκάνια αναφέρει..

Επικρατεί μια πολιτική σύγχυση, η οποία συνεχίζεται από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τον εμφύλιο πόλεμο μέχρι σήμερα. Έχει αναδυθεί μια νέα τάξη, την οποία απαρτίζουν παλιά στελέχη του καθεστώτος, που έγιναν νέο-καπιταλιστές ή συνδέονται στενά με την εκκλησία. Υπήρξαν πολιτικοί-μαριονέτες και κερδοσκόποι πάνω στα συντρίμμια του πολέμου. Αυτοί διακίνησαν μαύρο χρήμα κι έστησαν απάτες με την πλάτη των πολιτικών. Κήρυξαν έναν νέο ταξικό πόλεμο, δημιουργώντας μια άκαμπτη καπιταλιστική γραφειοκρατία που στράφηκε κατά της εργατικής τάξης κι αυτό ήταν ακόμη πιο οδυνηρό…Ο εθνικισμός προκαλείται από τους ίδιους τους πολιτικούς και τους καπιταλιστές, οι οποίοι επιχειρούν να συντηρούν ένταση την οποία εκμεταλλεύονται.

Η αλλαγή του κόσμου δεν σταμάτησε με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Παντού στον κόσμο βλέπουμε αλλαγές, ταραχές και εξελίξεις επικίνδυνες, τις οποίες δεν είχαμε φανταστεί. Στους νέους θα έλεγα να είναι προετοιμασμένοι για ταραχές. Αν σκεφτούμε την ιστορία που μάθαμε στο σχολείο, είναι ένα σφαγείο με πολύ σπάνιες στιγμές ειρήνης, διαφωτισμού και ορθολογισμού. Το 1999, μετά τον πόλεμο, εμείς τρέφαμε την ψευδαίσθηση ότι η λογική θα επικρατήσει, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη…Ζέλιμιρ Ζίλνικ 

 

Advertisements

Ζέλιμιρ Ζίλνικ.. «Η ιστορία είναι ένα σφαγείο, με λιγοστές στιγμές ειρήνης και διαφωτισμού»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s