«…Οι ερημιές του ανήσυχου τώρα μυαλού του ήταν στοιχειωμένες από σκιές , από σκιές πλούτου και δόξας και φήμης, που στριφογύριζαν πειθήνια στο άσβεστο φώς της ευγενούς και υψηλής ευγλωττίας του. Η Μνηστή μου, έλεγε, ο σταθμός μου, η σταδιοδρομία μου, οι Ιδέες μου, αυτά ήταν τα θέματα των παροδικών εκμυστηρεύσεων, των αιφνίδιων εξωτερικεύσεων των αισθημάτων του, που έμοιαζαν υψηλά, γεμάτα ιδανικά και μεγαλείο…. Ώρες ώρες έκανε σαν παιδί. Ήθελε να τον συναντήσουν βασιλιάδες στους σιδηροδρομικούς σταθμούς κατά την επάνοδο του από ένα τρομερό Πουθενά, όπου σκόπευε να επιτελέσει τεράστια έργα…».  Εντέλει ο Κούρτς θα συναντήσει το πεπρωμένο το οποίο περιμένει. Θα πεθάνει κραυγάζοντας: «Η φρίκη! Η φρίκη!»

H καρδιά του σκότους…Joseph Conrad

1832_1507300969573995_1729632700347697777_n

Η Νικολέτα Λεούση είναι σκηνοθέτης. Το 2009 πήγε στο Manchester για μεταπτυχιακές σπουδές όπου ειδικεύτηκε στο μοντάζ και τη σκηνοθεσία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2012, όπου εργάζεται ως μοντέζ σε ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ και ως σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους. Η προηγούμενη ταινία της “Γεννήτρια”(https://www.youtube.com/watch?v=I_eRbmCU8JA) συμμετείχε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Το 2016-7 ετοιμάζει την καινούργια της ταινία με τίτλο “37 Μέρες” (http://www.nostimonimar.gr/crowdfunding-ke-i-37-meres-tis-nikoletas-leousi/)το σενάριο της οποίας συμμετείχε στo Berlinale Talent Campus short film station 2016. Η δουλειά της στο μονταζ περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό ταινιών μικρού μήκους που συμμετείχαν σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και τηλεοπτικές σειρές: Whale 52, Λούση, Μινώταυρος (συμμετοχές στο φεστιβάλ Δράμας 2016), Pacino’s way (https://www.youtube.com/watch?v=0SIzrdB5Z2g)(βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Δράμας 2015), Λαβύρινθος (συμμετοχή στο φεστιβάλ Δράμας 2014), Dye (συμμετοχή στο 22 Internationale Kurzfilmwoche Regensburg, 60th Cork Film Festival, υποψήφιο για βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου), Συνάντησα ευτυχισμένους μαστόρους (https://www.youtube.com/watch?v=-QDkR6Tm5yU)(παραγωγη ΕΡΤ 2011, σκηνοθεσία Περικλής Χούρσογλου).

ΔΕΚΑ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1.Πού μεγάλωσες;

Μεγάλωσα στην Αθήνα, στου Ζωγράφου. Εκεί πήγα σχολείο εκεί και φροντιστήριο.

2.Ποιό είναι το αγαπημένο  cartoon της παιδικής σου ηλικιας;

Έβλεπα ξανά και ξανά μεταγλωτισμένο αστερίξ. Τα τραγούδια απο το “Ο Αστεριξ και η Κλεοπάτρα” (https://www.youtube.com/watch?v=0xBQw78j7BM&t=1210s)τα ξερω απ’έξω και αυτούσια και σε παραλλαγες όπως τα λέγαμε με τα ξαδέρφια μου.

3.Ποιά ήταν η πιό επαναστατική πράξη της παιδικής σου ηλικίας;

Μικρή ήμουν φρόνημο παιδί και μάλλον δεν επαναστατούσα. Το σπίτι μας στα Ανω Ιλίσια είχε μπαλκόνι που έβλεπε στην εκκλησία την Αγία Μαρίνα και έτσι ποτέ δεν πηγαίναμε εκκλησία. Δεν ηταν και κανενας πολύ θρήσκος στο σπίτι. Οπότε Χριστούγεννα, επιτάφιος όλα τα έβλεπα πάντα απο ψηλά. Ακόμα και το Χριστός Ανέστη το κάναμε απο το μπαλκόνι. Πήγαινα νομίζω πρώτη δημοτικού όταν η μαμά μου μου εξήγησε τι γίνεται το Μεγαλο Σάββατο. Ο Χριστός που είχε πεθάνει είναι πια ξανα ζωντανός. Κι εγω χάρηκα πάρα πολύ που ο Χριστός ανασταίνεται και της ζητησα την άδεια όταν το πει ο παπας να φωνάξω απο το μπαλκόνι ΖΗΤΩ!  Η μητερα μου με μάλωσε και μου είπε ότι πρεπει να μαστε σοβαροί. Αλλά όταν το είπε ο παπάς, εγω φωναξα ΖΗΤΩ! Γιατι ειναι πολύ σπουδαίο και δυσκολο να αναστηθείς. Αξίζει μια επιβραβευση.

4.Αν θα έπρεπε να επιλέξεις ένα τραγούδι,το οποίο θα ξεκινά αυτόματα με το που ανοίγεις τη πόρτα του σπιτιού σου,ποιό θα ήταν αυτό;

Μάλλον κανένα τραγουδι δε θα θελα να παίζει τόσο συχνά.Αν έπρεπε ίσως διάλεγα το “I fought the law”(https://www.youtube.com/watch?v=KsS0cvTxU-8) απο τους Clash γιατι παίζει συχνά σα screen saver στο κεφάλι μου όταν δεν υπάρχουν άλλες σκέψεις.

5.Αγαπημένο βιβλίο

H καρδιά του σκότους του Joseph Conrad το οποίο διάβασα αφού είχα δει καμιά εκατοστή φορές το Αποκάλυψη τωρα(https://www.youtube.com/watch?v=IkrhkUeDCdQ). Πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή.

6.Αν είχες τη δυνατότητα να διαλέξεις μια υπερφυσική δύναμη,ποιά θα ήταν αυτή και γιατί;

Να κάνω όποιον θέλω να πετάει.

7.Τί θεωρείς ως τον έσχατο βαθμό δυστυχίας;

Να ζεις με τύψεις. Νομίζω είναι ανυπόφορο.

8.Τί είναι ευτυχία;

Κάποιες στιγμές που νιώθω οτι η “αξία” μου δεν εξαρτάται απο τίποτα. Ούτε απο το τι θα πω, τι θα σκεφτώ, με ποιον είμαι, τι ταινία θα κάνω, που πάω. Κανείς δε μου τη δίνει αυτή την αξία αλλά την έχω απο μόνη μου. Δεν τη ζητάω, απλά την εχω, ακέραια και όμορφη. Τοτε τη βλέπω και στους άλλους. Τότε όλοι έχουν αξία. Δεν τους τη δίνω εγω, την έχουν απο μόνοι τους. Ακέραια και όμορφη. Οταν μου ρχονται αυτες οι ιδεες στο μυαλό τότε συνήθως παρατηρώ οτι νιώθω ευτυχία. Μπορεί να ειμαι με ενα στενό μου πρόσωπο αλλά μπορεί να είμαι και στο δρόμο ανάμεσα σε άγνωστο κόσμο.

9.Αν μπορούσες να επιλέξεις ως τί  θα επέστρεφες στη επόμενη ζωή σου, τί θα επέλεγες;

Πιθανότατα γάτα. Αλλά και σαν ανθρωπος να επεστρεφα δε θα λεγα όχι.

10.Ποιός είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Να βρεθώ σε μια κρίσιμη στιγμή που θα πρέπει να αντιδράσω με το ένστικτο μου και αυτο που θα βγει στην επιφάνεια να είναι κακό. Να λειτουργήσω πολύ εγωιστικά, χωρις να λογαριάσω τίποτα και κανέναν. Ήδη έχω ένα- δυο δείγματα ύπαρξης αυτού του ενστίκτου και θα θελα όσο γίνεται να μην του δίνω χώρο.

Advertisements

ΔΕΚΑ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ..ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΛΕΟΥΣΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s