kratoumenoi-fylakes7

Σήμερα άκουσα για την Αντιγόνη.Η Αντιγόνη είναι 19 ετών, είναι έγκυος και κρατούμενη στις ελληνικές φυλακές.

Η Αντιγόνη γεννήθηκε μέσα σε δυσκολίες, αγνώστου πατρός, τοξικομανής η μητέρα και η ίδια σ’ένα μαιευτήριο να περιμένει να πάει σε κάποιο παγωμένο ίδρυμα.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής της τα πέρασε εκεί, εκεί περπάτησε, εκεί μίλησε, εκεί έκλαψε, έτσι έμαθε να ζει.
Συνολικά άλλαξε 5 ιδρύματα, δεν ήταν καλά, τις χτύπαγαν, τις τιμωρούσαν αν νόμιζαν πως έκαναν κάτι που δεν έπρεπε, δεν τους πήγαιναν ούτε φαγητό στα πλαίσια της τιμωρίας.
Έτσι η Αντιγόνη όταν μπορούσε έφευγε μακριά απ’την κόλαση που βίωνε αλλά δεν είχε κάπου να πάει, τα ιδρύματα ήταν το σπίτι της.
Λίγες ώρες μετά επέστρεφε πάλι πίσω.
Η Αντιγόνη ενηλικιώθηκε και έφυγε από κει, δεν είχε φίλους, δεν είχε συγγενείς, δεν ήξερε πως είναι να περπατάς σ’ένα πεζοδρόμιο.
Γνώρισε κάποιον και είχε επιτέλους έναν άνθρωπο, έτσι πίστευε τουλάχιστον, έτσι ήθελε να πιστεύει.
Λίγο καιρό μετά η Αντιγόνη μένει έγκυος αλλά η χαρά της πάλι δεν κρατάει πολύ.Ο άνθρωπος που ήταν μαζί την μπλέκει κάπου και καταλήξει ξανά σ’ένα ίδρυμα, αυτή την φορά σε φυλακή.
Εκεί θα γεννήσει, εκεί θα μεγαλώσει το παιδί της όπως μεγάλωσε και η ίδια.Ο μόνος της φόβος είναι μην της πάρουν το παιδί, αυτό δεν θα το άντεχε, θα την εξόντωνε.
Όσο βλέπω την καθαρότητα στο πρόσωπο της Αντιγόνης προσπαθώ να κρατήσω τα δάκρυα μου.
Ένα καλοκάγαθο πλάσμα που δεν πείραξε ποτέ κανέναν, δεν θα μπορούσε να το κάνει, ήξερε τι είναι πόνος.
Εκεί έξω υπάρχουν πολλές και πολλοί σαν την Αντιγόνη, υπάρχει πολύ δυστυχία, πολύ πόνος, πόνος που περνά από δίπλα μας και δεν του δίνουμε καμιά σημασία.
Προσωπικά θα κάνω τα πάντα, προκειμένου η Αντιγόνη και η κάθε μωρομάνα που μεγαλώνει το παιδί της μέσα στα κάγκελα μια φυλακής να βρεθεί σ’ένα ζεστό χώρο τόσο για την ίδια όσο και για το παιδί.
Όταν μαθαίνω τέτοιες ιστορίες μπορεί να δακρύζω, μπορεί να νιώθω πως ότι έχω κάνει είναι λίγο αλλά γεμίζω δύναμη προκειμένου ο στόχος που έχω βάλει να επιτευχθεί.Να μετατρέπεται δηλαδή η φυλάκιση για τις μητέρες κρατούμενες με ανήλικα παιδιά σε κατ’οίκον περιορισμό.
Το μόνο που εύχομαι είναι την επόμενη φορά που θα δω την Αντιγόνη το προσωπάκι της να χαμογελά.
Σημασία έχει να παραμείνουμε άνθρωποι.

 

Υ.Γ το όνομα »Αντιγόνη» δεν ισχύει απλά για ευνόητους λόγους δεν ήθελα να αναφέρω το πραγματικό.

Σ.Μ

πηγή-Καμιά μητέρα και κανένα μωρό στη φυλακή

Advertisements

Καμιά μητέρα και κανένα μωρό στη φυλακή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s