Καμία φυλλάδα,κανένα ιστορικό βιβλίο δεν μπορεί να αποδώσει τη πραγματικότητα καλύτερα απο την αλήθεια μιας γυναίκας που άκουσε τις σειρήνες να ουρλιάζουν εκείνο το πρωι.

Κάπου..photo-athens-1940 28/10/1940..Για περίπου 10 χιλιόμετρα η περιοχή ήταν γεμάτη καστανιές.Όποιος έχει μαζέψει κάστανα γνωρίζει πως οι συγκεκριμένοι καρποί μαζεύονται αφού πέσουν στο έδαφος.Εκείνα τα χρόνια λοιπόν που οι κοινωνίες κατείχαν την έννοια της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης,ενστερνιζόμενες τις συγκεκριμένες θέσεις πιο πολύ σαν κάτι φυσιολογικό,αποφάσιζαν τη συγκεκριμένη περίοδο,την περίοδο που τα δέντρα έριχναν τους καρπούς τους να »διορίζουν»κάποιον ως αγροφύλακα έτσι ώστε να φυλάει τους ήδη ριγμένους καρπούς εώς την ημέρα που οι οικογένειες από τις γύρω γειτονιές της περιοχής και για μία εβδομάδα περίπου θα μάζευαν τα κάστανα από το έδαφος.

Όλη αυτή η διαδικασία για τη μικρή κοινωνία της περιοχής ήταν κάτι σαν γιορτή,ενός είδους ιεροτελεστία για τον αποχαιρετισμό του φθινοπώρου και το καλωσόρισμα του χειμώνα.Η κυρία »Θ»,12 χρονών,τότε,ξεκίνησε ξημερώματα με το φαναράκι της και τα 4 μεγαλύτερα αδέρφια της για το βουνό,η μητέρα και ο πατέρας ήταν ήδη εκεί και περίμεναν να φέξει.Όταν έφτασε βρήκε τους δικούς να συζητούν για το ενδεχόμενο της ενεργής συμμετοχής της χώρας στο πόλεμο.Όλοι το συζητούσαν εκείνες τις μέρες,μα πάντα το συμπέρασμα ήταν πως δεν θα μπλέξουμε.Η »Θ» φαντάζοταν τον πόλεμο σαν ένα τρομαχτικό,αιμοβόρο τέρας μα η παιδική της φύση δεν άφηνε τον συγκεκριμένο φόβο να φωλιάσει μέσα της.Είχε πια ξημερώσει και ο κόσμος ήταν ήδη πολύς,οι μουσικές και τα γέλια των παιδιών είχαν καλύψει όλη αυτή την έκταση σαν ένα φρεσκοπλυμένο λευκό σεντόνι.Αν και η φτώχεια στις πιο πολλές γειτονιές της αθήνας είχε καταπιεί πολλά σπιτικά,μια βόλτα την κυριακή  στα στενά της παλιάς αθήνας σου έδινε την αίσθηση πως όλα θα πάνε καλά,ως εκείνο το πρωί.

Ξαφνικά οι σειρήνες άρχιζαν να ουρλιάζουν,έσκισαν τα σώψυχα όλων σαν κεραυνός που χωρίζει στη μέση τον ορίζοντα.Τα μικρότερα παιδιά έτρεξαν τρομαγμένα στις αγκαλιές των μανάδων τους,που έκλαιγαν,άλλες με λιγμούς και άλλες κρυφά,διακριτικά για να μην τρομάξουν τα πιτσιρίκια τους.Τα καλάθια με τα κάστανα έπεσαν από τα χέρια των ανδρών ταυτόχρονα σαν να πρόβαραν αυτή τη κίνηση για μήνες.Από τα ραδιόφωνα που πριν από λίγο έπαιζαν Βαμβακάρη και Ατίκ άρχισαν να ακούγονται τα βίαια  εμβατήρια που μαζί με τον εθνικό ύμνο έμοιαζαν περισσότερο με πρόλογο,πρόλογο συμφοράς και χάους .Οι μανάδες αγκάλιαζαν τους γιούς και τους άνδρες τους,μερικές έπεφταν στα πόδια τους και τους παρακαλούσαν να μείνουν κοντά τους,κάποιες άλλες λιποθύμισαν μην αντέχοντας τη συμφορά που τους βρήκε.Η »Θ» είχε παγώσει,ενστικτωδώς είχε κρυφτεί πίσω από ένα βουνό με κάστανα και παρακολουθούσε αποσβολωμένη μέχρι που άκουσε τη μητέρα της να τη φωνάζει.Στο γυρισμό για το σπίτι είδε άνδρες,πολλούς άνδρες να ξεκινούν από τα χαμόσπιτά τους με ένα δισάκι κρεμασμένο μίζερα στο χέρι,άλλοι προχωρούσαν γρήγορα,άλλοι αργά σέρνοντας τα πόδια.Οι γυναίκες στις αυλές με τις κόρες τους,τσακισμένες,ανήμπορες να κάνουν κάτι,να αλλάξουν το πεπρωμένο τους,καταδικασμένες σε μια ζωή γεμάτη πένθος.Καταδικασμένες δις και τρις εις θάνατο από αλαζόνες ηγέτες κρατών και έναν αιμοδιψή  φασίστα .Οι γειτονιές ερήμωσαν,ο ρυθμικός χτύπος των σφυριών στις οικοδομές σίγησε,τα καφενεία και τα γήπεδα άδειασαν,γέροι και ανάπηροι πολέμου τα μόνα αρσενικά που έβλεπες.Χαροκαμμένες μανάδες και κορίτσια που ενηλικιώθηκαν βίαια,10χρονα και 12χρονα κορίτσια ανάμεσά τους και η »Θ» που σταμάτησαν να παίζουν,που σταμάτησαν να ελπίζουν,που σταμάτησαν να ζούν.Η »Θ» είχε 4 αδέρφια,τους τρείς τους σκότωσε ο εθνάρχης ,τον τέταρτο τον άφησε  χωρίς πόδια,ο πατέρας της δε γύρισε ποτέ και κανείς δεν τους ενημέρωσε τί απέγινε..Η μάνα της δεν άντεξε και πέθανε το 47 από πνευμονία.

Γιόρτασε λοιπόν,βάλε να ακούσεις κλαρίνα,μάθε στα παιδιά σου ποιήματα,εμβατήρια και δώστους να κουνούν σημαιάκια.Μπετόβλακα,κηδεία έχουμε σήμερα,κιχ δεν θα έπρεπε να ακούγεται,κιχ.

 

Advertisements

Κάπου.. 28/10/1940

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s