greece_financial_crisis_0207e

Ο ανοιξιάτικος ήλιος δύει στο Λίβερπουλ καθώς ο Γουίλιαμ κουβαλάει τη βαριά σκιά της εργασιακής αβεβαιότητας: θα έχει δουλειά την επόμενη μέρα;

Θα μας μιλήσει για τις θολές εργασιακές συνθήκες των συμβάσεων μηδενικών ωρών. Εργάζεται σε ένα εργοστάσιο μπισκότων στο οποίο μπορεί να το καλέσουν για δουλειά 7 ώρες τη βδομάδα ή 20 ώρες ή… και καθόλου…

Το γραφείο εύρεσης προσωρινής εργασίας τον στέλνει στο ίδιο εργοστάσιο επί χρόνια. Έχει όμως πια παραιτηθεί από την ιδέα μιας σύμβασης αορίστου χρόνου.

Το “Γουίλιαμ” δεν είναι το πραγματικό του όνομα. Φοβάται πως αν τον αναγνωρίσουν, μπορεί να μην έχει πια καθόλου δουλειά. Πρόσφατα απέκτησε μια κόρη αλλά οι ώρες που δουλεύει δεν επαρκούν για να καλύψει τις ανάγκες και των δυο τους. Και φαγητό για το μωρό και τσιγάρα για τον ίδιο, δεν γινόταν. Οπότε έκοψε το κάπνισμα…

Ο Γουίλιαμ περιμένει καθημερινά ένα γραπτό μήνυμα από το γραφείο εργασίας. Τι θα γίνει όμως αν μια μέρα είναι άρρωστος;

«Άδεια ασθενείας; Αν αρρωστήσεις δεν τις πληρώνεσαι τις μέρες ασθενείας. Αν δουλέψεις, πληρώνεσαι. Δεν θα δουλέψεις, δεν πληρώνεσαι. Είναι τόσο απλό… Όταν γεννήθηκε η κόρη μου ζήτησα γονεϊκή άδεια πατρότητας, όπως είχα δικαίωμα. Πήγα στο γραφείο και τους ρώτησα: έχω κάποιο πρόβλημα να πάρω άδεια πατρότητας; Συμπλήρωσα όλα τα έντυπα. Και πήρα δύο εβδομάδες άδεια. Άλλα όταν κοίταξα τον λογαριασμό μου στην τράπεζα δεν είχα πληρωθεί τίποτα. Πήγα στο γραφείο να ζητήσω εξηγήσεις και μου είπαν πως δεν δικαιούμουν άδεια επειδή δεν είχα συμπληρώσει έξι μήνες στη δουλειά. Εγώ όμως ήμουν εκεί ένα εξάμηνο…» λέει Ο “Γουίλιαμ” εργαζόμενος με σύμβαση μηδενικού ωραρίου στο Λίβερπουλ.

Με τις συμβάσεις μηδενικών ωρών εργασίας υποκαθίσταται το μόνιμο προσωπικό και παραβιάζονται τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.
Σε ορισμένες αλυσίδες καταστημάτων όπως το “Sports Direct” το 90% των θέσεων εργασίας καλύπτονται από προσωπικό που συνάπτει εξαιρετικά ευέλικτες συμβάσεις. Στα δικαστήρια σωρεύονται πολλές αμφιλεγόμενες υποθέσεις: το μόνιμο και το προσωρινό προσωπικό θα έπρεπε να τυγχάνει της ίδιας αντιμετώπισης όμως προφανώς αυτό δεν ισχύσει ούτε στο “Sports Direct” ούτε στο εργοστάσιο μπισκότων όπου εργάζεται ο Γουίλιαμ.

«Δουλεύω δίπλα δίπλα με ανθρώπους που κερδίζουν πολύ περισσότερα από ό,τι εγώ και κάνουμε ακριβώς την ίδια δουλειά. Πολλές φορές οι εργαζόμενοι από γραφείο εργασίας δουλεύουν δυο φορές σκληρότερα για να αποδείξουν την αξία τους αλλά και για να καταφέρουν να αποσπάσουν μια σύμβαση αορίστου χρόνου. Είναι αποκαρδιωτικό. Δεν μπορώ να ξέρω αν θα δουλέψω αρκετές ώρες την εβδομάδα ώστε να πληρώσω το νοίκι, τους λογαριασμούς, το φαγητό… Η ζωή είναι δύσκολη. Δεν επιβιώνεις… απλώς υπάρχεις,» λέει ο “Γουίλιαμ”.

Στη Βρετανία τουλάχιστον 700.000 άνθρωποι εργάζονται με τέτοιες συμβάσεις.

Ως επίλογος…Τζίνο Ριζόλι(Επιχειρηματίας)

«Τα συμβόλαια μηδενικού ωραρίου σχεδιάστηκαν από εργοδότες προκειμένου να παρακάμψουν για μια μικρή περίοδο τις προβλέψεις της εργατικής νομοθεσίας και για μια περίοδο έξι ή δώδεκα μηνών να μπορούν να απολύουν κάποιον από την εταιρεία εφόσον δεν τους ταιριάζει. Σας παρακαλώ πολύ μη μου ζητάτε αποζημιώσεις, μη μου ζητάτε πληρωμένες άδειες μητρότητας. Επιχείρηση έχω»

 

 

Βεβαίως αυτού του είδους οι συμβάσεις λειτουργούν ακριβώς με τον ίδιο ανατριχιαστικό τρόπο και στον ελλαδικό χώρο.Το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα τέτοιου τύπου  μπορούμε να το συναντήσουμε σε χαμπουργκεράδικο αμερικάνικης κουλτούρας.Έλα,το ξέρεις και εσύ,δεν έχουν μείνει και πολλά πια.Εκεί που είναι κάθε μέρα »ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ»…Στη συγκεκριμένη επιχείρηση συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με τρόπο πολύ χειρότερο.Στο παραπάνω ρεπορτάζ ο εργαζόμενος λαμβάνει SMS.Στο συγκεκριμένο χαμπουργκεράδικο έχουν προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω!Οι εργαζόμενοι βρίσκονται στα καταστήματα κατά το άνοιγμα και περιμένουν εκεί μέχρι να αποφασιστεί από τους υπευθύνους αν πρέπει να εργαστούν.ΑΝ έχει κόσμο,αν δεν έχει περιμένουν και περιμένουν…Ένας σερβιτόρος μπορεί π.χ. να δουλέψει 14.00-17.00 και κατόπιν εντολής του υπευθύνου να αποσυρθεί,παραμένοντας στο κατάστημα και να ξαναδουλέψει όταν,αν και εφόσον το εστιατόριο ξαναμαζέψει κόσμο..

Εργαζόμενοι με διακόπτη,άνθρωποι που πουλάνε ώρες,μέρες,χρόνια από τη ζωή τους για ένα κομμάτι ψωμί.Το χειρότερο από όλα είναι πως σχεδόν κανείς από τους εργαζομένους δεν κατανοεί το μέγεθος της εκμετάλευσης..Από την άλλη πλευρά εκείνοι που έχουν συνειδητοποιήσει αυτό που τους συμβαίνει έχουν τόση άναγκη τη δουλεία που κάνουν τα στραβά μάτια. Ζωή πουλάμε στους εργοδότες και εφόσον το οικονομικό σύστημα που είμαστε αναγκασμένοι να υπηρετούμε, λειτουργεί κατ αυτόν τον τρόπο,επιβάλλεται να πουλήσουμε πολύ ακριβά το τομάρι μας.Επιβάλλεται να διεκδικήσουμε,να φωνάξουμε,να καταγγείλουμε,να ΜΗΝ φοβηθούμε…τον μυρίζουν τον φόβο οι καρχαρίες.

Advertisements

Συμβάσεις μηδενικού ωραρίου,σύγχρονοι σκλάβοι…Μια ιδέα αγγλικής προέλευσης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s