1

το πετρέλαιο είναι άκακο, εκτός από το ίχνος της φτώχειας που αφήνει πίσω του

εκείνη την ημέρα, όταν τα πρόσωπα όσων ανακαλύπτουν και άλλα πηγάδια πετρελαίου σκοτεινιάσουν

όταν η ζωή εκραγεί μές στην καρδιά σου για να εξορύξει κι άλλο πετρέλαιο

από την ψυχή σου για δημόσια χρήση

αυτή… είναι… η υπόσχεση του πετρελαίου, μια αληθινή υπόσχεση

 

το τέλος…

 

 

2

έχει ειπωθεί: κατοικείστε εκεί…

αλλά κάποιοι από εσάς είστε εχθροί για όλους

οπότε φύγετε τώρα

 

κοιτάξτε τους εαυτούς σας από τον πάτο του ποταμού∙

εσείς στην κορυφή πρέπει να δείξετε έλεος για τους αποκάτω…

ο εκτοπισμένος είναι αβοήθητος

όπως το αίμα που κανείς δεν αγοράζει στην αγορά πετρελαίου

 

 

3

συγγνώμη, συγχώρεσέ με

που δεν μπόρεσα να αντλήσω περισσότερα δάκρυα για εσένα

που δεν μουρμούρισα το όνομά σου με νοσταλγία

έστρεψα το πρόσωπό μου προς τη θέρμη των χεριών σου

δεν έχω άλλη αγάπη εκτός από εσένα, εσένα μόνο, και είμαι ο πρώτος από όσους σε αναζητούν

 

 

4

νύχτα,

δεν έχεις δοκιμαστεί με τον Χρόνο

στερείσαι τα δάκρυα της βροχής

που θα μπορούσαν να ξεπλύνουν τα απομεινάρια του παρελθόντος σου

να σε ελευθερώσουν από αυτό που ονόμαζες ευσέβεια…

από εκείνη την καρδιά… ικανή να αγαπήσει

από το παιχνίδι

και από τη διασταύρωση με την αισχρή σου απομάκρυνση από εκείνη την πλαδαρή θρησκεία

από εκείνη την ψεύτικη αποκάλυψη

από θεούς που είχαν χάσει την αξιοπρέπειά τους

 

 

5

ρεύεσαι, πιο πολύ από όσο συνήθιζες…

καθώς τα μπαρ ευλογούν τους επισκέπτες τους

με απαγγελίες και χορεύτριες που αποπλανούν…

 

με συνοδεία τον ντι-τζέι

απαγγέλεις τις παραισθήσεις σου

και δοξολογείς αυτά τα σώματα που λικνίζονται στους στίχους της εξορίας

 

 

6

δεν έχει δικαίωμα να βαδίζει όμως

ή να λικνίζεται όμως ή να κλαίει όμως

 

δεν έχει δικαίωμα να ανοίξει το παράθυρο της ψυχής του,

να ανανεώσει τον αέρα, την απώλεια, και τα δάκρυά του…

 

και εσύ επίσης ξεχνάς πως είσαι

ένα κομμάτι ψωμί

 

 

7

την ημέρα του εξοστρακισμού, στέκονται γυμνοί,

ενώ κολυμπάς στους σκουριασμένους σωλήνες των βόθρων, ξυπόλητος

 

αυτό μπορεί να είναι υγιεινό για τα πόδια

όχι όμως για τη γη

 

 

8

οι προφήτες έχουν αποσυρθεί

οπότε μην περιμένεις τους δικούς σου να έρθουν σε εσένα

 

και για εσένα,

για εσένα οι επιτηρητές φέρνουν τις ημερήσιες αναφορές τους

και παίρνουν τους υψηλούς τους μισθούς…

 

πόσο σημαντικά είναι τα λεφτά

για μια ζωή με αξιοπρέπεια

 

 

9

ο παππούς μου στέκεται γυμνός κάθε μέρα

χωρίς εξοστρακισμό, χωρίς θεία δημιουργία…

έχω ήδη νεκραναστηθεί χωρίς μια θεϊκή πνοή στην εικόνα μου.

Είμαι η εμπειρία της κόλασης στη γη…

 

γη

είναι η κόλαση που ετοιμάστηκε για τους πρόσφυγες.

 

10

το βουβό σου αίμα δεν θα μιλήσει δυνατά

όσο καμαρώνεις τον εαυτό σου στον θάνατο

όσο αναγγέλεις – μυστικά – ότι έβαλες την ψυχή σου

στα χέρια εκείνων που δεν ξέρουν πολλά…

 

να χάσεις την ψυχή σου παίρνει χρόνο

πιο πολύ από όσο για να ησυχάσεις

τα μάτια σου που έχυσαν δάκρυα από πετρέλαιο

 

Τεταμένες στιγμές*

Τεταμένες οι στιγμές μου,

κι ο ύπνος σαν πρώτη φορά ερωτοχτυπημένος έφηβος.

Ας παραβλέψω την καρδιά 

και την αναστάτωση του νου σαν νερό που κοχλάζει

πέρα από το σημείο βρασμού.

Είμαι ένα κομμάτι σύμπαντος με το οποίο το σύμπαν οργίζεται,

ένα κομμάτι γης για το οποίο η γη αισχύνεται,

ένας άνθρωπος καταρρακωμένος απέναντι στον οποίο

οι άλλοι δεν τηρούν ουδετερότητα.

Ουδετερότητα: μια αυταπάτη

όπως όλες οι χάριτες για τις οποίες μιλούν οι άνθρωποι, τόσο ξεδιάντροπα θεωρητικά.

Η αλήθεια ένας όρος ανεπαρκής, όπως ο Άνθρωπος,

και η αγάπη χτυπιέται ‘δω και ‘κει,

μια δύστυχη μύγα

παγιδευμένη σε κουτί γυάλινο.

H ελευθερία κάτι το πολύ σχετικό:

ό,τι κι αν ειπωθεί ό,τι κι αν γίνει ζούμε σε μια φυλακή σε σχήμα μπάλας

με κάγκελα από όζον.

Απελευθερωθείτε, η μοίρα μας

ο βέβαιος θάνατος.

Ανίκανος να γελάσω.

Παντελώς ανίκανος ακόμη και να χαμογελάσω.

Ανίκανος, την ίδια στιγμή, να κλάψω.

Ανίκανος να λειτουργήσω ως άνθρωπος,

και δεν με αναστατώνει ούτε τόσο δα

κι όμως πονάει τόσο

να έχεις ένα κορμί σκεπασμένο με αδιόρατο χνούδι,

να περπατάς στα δυο,

να εξαρτάσαι πλήρως από τον νου σου,

να παρασύρεσαι από τις επιθυμίες σου ως τα άκρα,

να είναι η λευτεριά σου παγιδευμένη,

να αποφασίζουν άλλοι να σε σκοτώσουν,

να χάνονται οι δικοί σου

δίχως μιαν ευκαιρία να πεις Αντίο.

Tι το καλό κάνει ένα Αντίο

εκτός από το να αφήνει μια θλιβερή εντύπωση;

Τι το καλό έχει μια συνάντηση;

Τι το καλό έχει η αγάπη;

Τι το καλό έχει το να είσαι έτσι ζωντανός

όταν οι άλλοι πεθαίνουν από θλίψη

για σένα;

Τον πατέρα μου τον είδα για τελευταία φορά πίσω από ένα χοντρό τζάμι

κι ύστερα έφυγε, για πάντα.

Εξαιτίας μου, ας πούμε.

Ας πούμε επειδή δεν μπόρεσε να αντέξει στη σκέψη

πως θα πέθαινα πριν απ’ αυτόν.

Ο πατέρας μου πέθανε κι έμεινε ο θάνατος να με πολιορκεί

δίχως αρκετά να με τρομάζει.

Γιατί ο θάνατος μας φοβίζει έως θανάτου;

Ο πατέρας μου αναχώρησε αφού ξόδεψε

πολύ καιρό στην επιφάνεια αυτού του πλανήτη.

Δεν του είπα αντίο όπως έπρεπε

ούτε τον θρήνησα όπως έπρεπε

κι ήμουν ανίκανος για δάκρυα,

μια συνήθειά μου, που χειροτερεύει με τα χρόνια.

Αυτοί οι στρατιώτες με πολιορκούν σ’ όλα τα μέτωπα

με τις ξεθωριασμένες τους στολές.

Νόμοι και καθεστώτα και θεσμοί με πολιορκούν.

Η κυριαρχία με πολιορκεί,

ένα ένστικτο τόσο βαθύ που τα ζωντανά πλάσματα δεν μπορούν να διαταράξουν.

Η μοναξιά μου με πολιορκεί.

Η μοναξιά μου με πνίγει.

Στραγγαλίζομαι από κατάθλιψη, νευρικότητα, ανησυχία.

Η τύψη, να ανήκω στην ανθρώπινη φυλή, με σκοτώνει.

Στάθηκα ανήμπορος να πω αντίο σε όσους αγαπώ

και έχουν πια φύγει, ακόμη και προσωρινά.

Στάθηκα ανήμπορος να αφήσω μια καλή εντύπωση μιας τελευταίας συνάντησης.

Κι ύστερα ενέδωσα στα τουφέκια της νοσταλγίας

που ισοπέδωσαν τον δρόμο μου.

Αρνήθηκα να υψώσω τη γροθιά μου

κι έγινα ανίκανος.

Κι ύστερα δεσμεύτηκα από τη θλίψη

που απέτυχε να με εξαναγκάσει να δακρύσω.

Η Γνώση μου κατατρώει τα σωθικά,

σκοτώνοντας κάθε μου ευκαιρία επιβίωσης.

Η Γνώση με σκοτώνει αργά

και παραείναι πια αργά για θεραπεία.

Ashraf Fayadh

 

 

Advertisements

Ashraf Fayadh,καταδικάστηκε σε θάνατο λόγω“αθεΐας”…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s