Κάθεσαι κοιτώντας αποσβολωμένος στα δελτία ειδήσεων τις ατελείωτες εικόνες των προσφύγων και των παιδιών τους,συμμετέχεις σε ανούσιες συζητήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς αναλύωντας ως άλλος Πρετεντέρης το προσφυγικό ζήτημα,πολλές φορές λές πως λυπάσαι αυτούς τους ανθρώπους και πως είναι »κρίμα»,μονολογείς περνώντας δίπλα τους από τη πλατεία βικτωρίας,καμιά φορά βουλώνεις και τη μύτη σου ή στρεφεις το βλέμμα σου από την άλλη μεριά.Συζητάς με τους οικίους σου και μοιράζεσαι την ανησυχία σου για την εξέλιξη αυτού του »φαινομένου»,αναφέρεις συχνά πως θα ήθελες να βοηθήσεις αλλά δεν αντέχεις να ζείς τον γολγοθά τους από κοντά επειδή στενοχωριέσαι.

Να σε πληροφορήσω λοιπόν πως οι δικαιολογίες και οι αέναες φιλοσοφικές αναζητήσεις επιβάλεται να τελειώσουν  οριστικά και αμετάκλητα.Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο  ψιλής κουβεντούλας για ένα θέμα που αφορά ψυχές.Να σε πληροφορήσω,εσένα,που λές πως λυπάσαι αυτούς τους ανθρώπους οτι μάλλον τον εαυτό σου πρέπει να λυπάσαι που το κράτος και τα αφεντικά σε γλεντάνε από τη μέρα που γεννιέσαι και εσύ σκύβεις το κεφάλι λέγοντας ευχαριστώ.Όχι,αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι »κρίμα»,γιατί  είχαν το σθένος και τη ψυχή να πακετάρουν το βιός τους σε 2-3 σάκους και να ρισκάρουν τη ζωή τους για να σώσουν την οικογένειά τους,ενώ εσύ δεν κατεβαίνεις ούτε μέχρι το σύνταγμα για να διεκδικήσεις μια καλύτερη ζωή.

Μην ελπίζεις οτι κλείνοντας τα μάτια όλη αυτή η κατάσταση θα περάσει δίπλα σου.Από πάνω σου θα περάσει,θα σε ισοπεδώσει,θα σε στοιχιώσει και θα σε κυνηγάει μέχρι τον θάνατό σου.Όσο αναίσθητος και αν είσαι,όσο κι αν κλείνεις τα μάτια σου ,είναι σίγουρο πως μια μέρα το βλέμμα σου θα συναντηθεί με το βλέμμα ενός προσφυγόπουλου και τότε δεν θα υπάρχει καταφύγιο να τρυπώσεις τον σάπιο εγωισμό σου.

Δεν αρκούν οι πορείες αλληλεγγύης,τα καταγγελτικά κείμενα και τα μοιρολατρικά μαζώματα.Υπάρχουν δομές που δείχνουν το σωστό δρόμο ομαλής μετάβασης στις καινούργιες συνθήκες,είναι επιτακτική η ανάγκη να βάλουμε στην άκρη προσωπικά συμπλέγματα και να αγκαλιάσουμε αυτές τις προσπάθειες.Η στείρα κριτική αυτών των εγχειρημάτων  πίσω από την ασφάλεια ενός ιδεολογικού  πλαισίου δεν προσφέρει απολύτως τίποτα. Οι συνθήκες στη καθημερινότητά μας έχουν αλλάξει,η ταξική συνείδηση και η ανθρωπιά πρέπει να έχει διεθνιστικό χαρακτήρα και όχι  να καπελώνονται από τοπικιστικού τύπου μικροαστικές τακτικές.

Οι καταλήψεις στέγης  προσφύγων είναι μικρές πολύχρωμες κοινωνίες οι οποίες λειτουργούν σαν ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς εξελίσεται.Η αδυναμία του κράτους να ανταπεξέλθει σε αυτό που συμβαίνει στον ελλαδικό χώρο μας δίνει την ευκαιρία να αναπτύξουμε δομές με αφετηρία την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών,μεταξύ ταξικών αδερφών.Ο  ανθρωπιστικός προσανατολισμός του εγχειρήματος είναι ξεκάθαρος και τέτοιος επιβάλεται να παραμείνει…Απαιτείται η συνδιαμόρφωση αυτών των πλαισίων με βάση πάντα την ελευθεριακή σκέψη και κουλτούρα για να καταργήσουμε  και οχι για να αντικαταστήσουμε τις κρατικές δομές..

Ja.Br.

99_4

Advertisements

Να σε πληροφορήσω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s