»..Όταν ήμουν νεότερος, μου είχαν πει: «Θα καταλάβεις, όταν είσαι πενήντα.» Είμαι πενήντα και δεν έχω καταλάβει τίποτα..»

»Οι Κριτικοί με παρουσιάζουν ως αστείον …
…..Δεν είναι αλήθεια …..
…Δεν είμαι αστείος ,…
…….ούτε επιθυμώ να είμαι ….
…Ένας θλιμμένος είμαι ,….
… ένας μελαγχολικός ,….
….. ένας “που κλαίει“__
__ σαν την ιτιά __
κι αυτό εμένα μου αρκεί ….»

»…Έχω έρθει σε αυτόν τον κόσμο πολύ νέος σε μια εποχή πολύ γέρικη..»

Πριν από 90 χρόνια έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 59 ετών ο Erik Alfred Leslie Satie, Erik Satie από το 1884 και έπειτα. Πρόκειται για έναν άνθρωπο, κυρίως μουσικό, μιας και αυτό είναι το γνωστότερο κληροδότημά του στον κόσμο, που ενώ είναι πασίγνωστος για τις μελωδίες Gnossiennes και Gymnopedies, παραμένει κατά βάθος άγνωστος.

Ανάμεσα σε πολλούς παρεξηγημένους στα παρθενικά βήματα της σταδιοδρομίας τους, έτσι και ο Satie, απορρίφθηκε αρχικά από τη σχολή του και κατέληξε στο στρατό από όπου απολύθηκε μολύνοντας τον εαυτό του με βρογχίτιδα. Η εκκεντρικότητα, φαίνεται πως ήταν καταγεγραμμένη στο γενετικό του κώδικα.

Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε, που αλλού, στη Μονμάρτη, το 1887. Εκεί, συχνάζοντας στο καφέ-καμπαρέ «Ο Μαύρος Γάτος» και γνωρίζοντας καλλιτέχνες που σύχναζαν επίσης εκεί, άρχισε να δημοσιεύει τα έργα του ώσπου τελικά άφησε το αποτύπωμά του στο μουσικό στερέωμα.

Ήταν ένας από τους μεγάλους αυθεντικούς ατομικά και καλλιτεχνικά. Από το στούντιο-διαμέρισμά του στο Παρίσι, άσκησε αξιοσημείωτη επιρροή σε μια γενιά συνθετών που ήθελαν να ξεφύγουν από την ηγεμονία του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η απλότητα, οι καινοτόμες μελωδίες, η μουσική σχηματική ελευθερία του και η μαεστρία του στη μουσική «υποτίμηση» έκαναν εντύπωση σε συνθέτες όπως οι Claude Debussy, Maurice Ravel, Francis Poulenc, και αργότερα στους νεαρούς Darius Milhaud και John Cage. Ήταν επίσης στενός φίλος με τους Jean Cocteau, Sergei Diaghilev και Pablo Picasso. Μέσω αυτής της φιλίας του με τους κυβιστές συνέθεσε το μπαλέτο «Parade» σε συνεργασία με τους Κοκτώ και Πικάσο. Το εν λόγω μπαλέτο ήταν στενά συνδεδεμένο με το κίνημα του Ντανταϊσμού και ήταν σκανδαλώδες διότι ήταν αυτοσαρκαστικό, κάτι που δεν ήταν αποδεκτό από τους παραδοσιακούς του μπαλέτου.
Οι περίεργες μουσικές του, γραμμένες χωρίς διαχωριστικές γραμμές (bar lines)
με κόκκινο, συνοδεύονταν από πρωτότυπα εκκεντρικές οδηγίες παιξίματος (αντί για τα γνωστά μας allegro, addagio, andante κλπ) του στυλ «ελαφρύ σαν αυγό», «με έκπληξη», «βρες το μόνος σου» κλπ.
Οι γνωστότερες συνθέσεις του, που ανέφερα πιο πάνω, αποτυπώνουν το ενδιαφέρον του για τη μεσαιωνική μουσική, μιας και κατά το τέλος του 19ου αιώνα μυήθηκε και ήταν ο κύριος συνθέτης της θρησκευτικο-μυστικιστικο-αποκρυφιστικής σέκτας του ΡοδοΣταυρισμού που έγερνε ιδεολογικά και προς το Μεσαίωνα.
Παρά τις προσπάθειες των Ντεμπυσύ και Ραβέλ να προωθήσουν το έργο του Σατί, η εκκεντρικότητα και η χιιουμοριστική διάθεση του τελευταίου δεν έγιναν αποδεκτές την εποχή του. Μόνο τα τελευταία 20 κάτι χρόνια άρχισε το έργο του να αναγνωρίζεται παγκοσμίως όπως και όφειλε να είναι.
Η μέρα του μουσικού
Ερίκ Σατί*

Ο καλλιτέχνης πρέπει να προγραμματίζει τη ζωή του.

Ιδού το ακριβές πρόγραμμα των καθημερινών μου δραστηριοτήτων:

Έγερση: στις 7.18· έμπνευση: από τις 10.23 ως τις 11.47. Γευματίζω στις 12.11 και σηκώνομαι από το τραπέζι στις 12.14.

Σωτήριος περίπατος με άλογο στο πάρκο μου, από τις 13.19 ως 14.53. Νέα έμπνευση από τις 15.12 ως τις 16.07.

Ασχολίες διάφορες (ξιφομαχία, στοχασμοί, ακινησία, επισκέψεις, διαλογισμός, ασκήσεις δεξιοτεχνίας, κολύμπι κτλ.) από τις 16.21 ως τις 18.47.

Το δείπνο σερβίρεται στις 19.16 και στις 19.20 έχω τελειώσει. Ακολούθως, από τις 20.09 ως τις 21.59, συμφωνικές αναγνώσεις — μεγαλοφώνως.

Πηγαίνω για ύπνο στις 22.37 ακριβώς. Μια φορά τη βδομάδα —κάθε Τρίτη— πετάγομαι ξαφνικά απ’ το κρεβάτι στις 3.19.

Τρώω μόνο λευκές τροφές: αυγά, ζάχαρη, τριμμένα κόκαλα· λίπος νεκρών ζώων· βοδινό, αλάτι, καρύδες, κοτόπουλο βρασμένο σε άσπρο νερό· τη μούχλα από τα φρούτα, το ρύζι και τα πράσα· καμφορούχο λουκάνικο, ζυμαρικά, τυρί (άσπρο), μπαμπάκι σαλάτα και ορισμένα ψάρια (χωρίς πέτσα).

Βράζω το κρασί μου και το πίνω κρύο με χυμό φούξιας. Η όρεξή μου είναι καλή· δεν μιλάω ποτέ όταν τρώω, γιατί φοβάμαι μην πνιγώ.

Αναπνέω προσεκτικά (με μικρές ανάσες). Χορεύω πολύ σπάνια. Όταν περπατώ, κρατώ τα πλευρά μου και έχω στραμμένο σταθερά το βλέμμα πίσω μου.

Όταν γελώ, η όψη μου είναι πολύ σοβαρή, χωρίς όμως να το κάνω επίτηδες. Γι’ αυτό μου το φέρσιμο, ζητώ πάντα ευγενικά συγγνώμη.

Κοιμάμαι με μισό μάτι· έχω πολύ δύσκολο ύπνο. Το κρεβάτι μου είναι στρογγυλό και έχει μια τρύπα για να περνάω το κεφάλι μου. Ένας υπηρέτης μου παίρνει συνεχώς τη θερμοκρασία και μου δίνει μια άλλη.

Εδώ και πολύ καιρό είμαι συνδρομητής σ’ ένα περιοδικό μόδας. Φορώ άσπρο σκούφο, άσπρες κάλτσες και άσπρο γιλέκο.

Ο γιατρός μου με συμβούλευε πάντα να καπνίζω. Και πρόσθετε:

— Καπνίζετε, φίλε μου: αλλιώς, κάποιος άλλος θα καπνίζει στη θέση σας.

* Ερίκ Σατί, Εκτός ήχου, μετάφραση: Μαρία Ευσταθιάδη

Played By: Jean-Yves Thibaudet video: random days to and from work
Advertisements

Eric Satie

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s