Ο Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, γόνος καθολικής μεσοαστικής οικογένειας, γεννήθηκε στο Μετς της Γαλλίας, στις 9 Απριλίου 1948. Μαθήτευσε κοντά στους Ιησουίτες, των οποίων η σκέψη και η ρητορική, χαρακτηριστικά στοιχεία αυτής της εκπαίδευσης, θα επηρεάσουν τους διαλόγους των έργων που θα γράψει. Πρώτη του αληθινή θεατρική συγκίνηση η Μαρία Κοζαρές στη Μήδεια του Σενέκα. Ταξίδεψε πολύ: Νέα Υόρκη, Λατινική Αμερική, Ρωσία. Θεατρικά του έργα: «Sallinger» και «Η νύχτα πριν τα δάση» (1977), «Μάχη νέγρου και σκύλων» (1979), «Δυτική αποβάθρα» και «Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» (1985), «Ταμπατάμπα» (1986), «Η επιστροφή στην έρημο» και «Ρομπέρτο Ζούχο» (1988), και τα μυθιστορήματά του: «Η φυγή με άλογο μακριά στην πόλη» (1970), και το ημιτελές «Πρόλογος». Πέθανε από Aids το 1989 στο Παρίσι, αφού είδε όλα του τα έργα στο φως της σκηνής.

Ένας άνθρωπος ήθελε να πεθάνει. Προετοιμάζεται να πέσει σε ένα ποτάμι, σε έναν έρημο τόπο, και, επειδή φοβάται ότι θα επιπλεύσει, λέει: «Θα βάλω δυό βαριές πέτρες στις τσέπες της ζακέτας μου · έτσι, το σώμα μου θα κολλήσει στον πάτο σαν σκασμένο λάστιχο φορτηγού, κανείς δε θα δει τίποτα».
Τον οδηγούν (με την Τζάγκουάρ του, γιατί ο ίδιος δεν ξέρει να οδηγεί) στην άλλη όχθη του ποταμού, σε ένα εγκαταλελειμμένο υπόστεγο, μια νύχτα πιο σκοτεινή από οποιαδήποτε συνηθισμένη νύχτα, και λέει σε αυτήν που τον οδηγεί: «Να, εδώ είναι, μπορείτε να επιστρέψετε σπίτι σας».
Διασχίζει το υπόστεγο, προχωράει προς την προκυμαία, βάζει δύο πέτρες στις τσέπες της ζακέτας του και πέφτει στο νερό λέγοντας: «Ορίστε», και με το στόμα γεμάτο βρόμικο νερό και κοχύλια, χάνεται στο βυθό του ποταμού σαν ξέπνοο λάστιχο φορτηγού.
Κάποιος, άγνωστός του, βουτάει πίσω του και τον σέρνει έξω. Βρεγμένος και τρέχοντας σύγκορμος, λέει με οργισμένη φωνή: «Ποιός σας έδωσε την άδεια να με σύρετε έξω από το νερό;» ΄Υστερα, κοιτάζοντας γύρω του, αρχίζει να αισθάνεται φόβο. «Τί θέλετε από μένα;» Θέλοντας να ξεφύγει, αντιλαμβάνεται ότι το αυτοκίνητό του είναι ακόμη εκεί, ότι η μηχανή του είναι βγαλμένη και τα λάστιχα ξεφούσκωτα. Λέει: «Τί ακριβώς θέλετε από μένα;»
auteur_1427
«Θα έπρεπε εκ προοιμίου να θεωρηθεί ότι ο λόγος είναι ειρωνικός και κάθε μετάβαση σοβαρή· έτσι θα αποφευχθεί να θεωρηθούν σοβαρά πράγματα που δεν είναι σοβαρά, να αποδοθούν σκηνές ελαφρότητας με θλίψη και να εξαλειφθεί κάθε τραγικό στοιχείο από την ιστορία. […]
»Δεν πρέπει ποτέ να αναζητηθούν συμπεράσματα για την ψυχολογία των προσώπων του έργου σύμφωνα με το νόημα των λέξεων, σύμφωνα με τις πράξεις τους. […]
»Δεν υπάρχει κανενός είδους παρεξήγηση ανάμεσα στον Πατρίς Σερώ και σ’ εμένα. Είμαστε διαφορετικοί. Εκείνος είναι πιο απαισιόδοξος, εγώ είμαι πιο απελπισμένος.»
– Β.M. KOLTÈS

Advertisements

Koltès, Bernard – Marie,(Συγγραφέας-θεατρικός σκηνοθέτης) 1948-1989.ΒΙΒΛΙΟ…ΔΥΤΙΚΗ ΑΠΟΒΑΘΡΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s