ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΡΓΗΣ

Ο εξουσιαστικός μηχανισμός για να αποτρέψει πιθανές κοινωνικές αναταραχές λειτουργεί προληπτικά με διάφορες τεχνικές αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής.Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια από το 2008 και ύστερα υπάρχουν αρκετά παραδείγματα τέτοιων τακτικών.Η παθητική στάση της αστυνομίας τις πρώτες μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου,το <<κίνημα των αγανακτισμένων>> και το δημοψήφισμα είναι μερικά από τα γεγονότα που αποδεικνύουν τον παραπάνω συλλογισμό.Βεβαίως μέσα από αυτές τις κατά ένα μεγάλο ποσοστό τεχνητές <<αναταράξεις>> υπάρχουν και κάποιες παράπλευρες απώλειες για το ίδιο το σύστημα,κάτι που ομολογουμένως είναι εν γνώση των κρατούντων και ιθυνόντων.

Παραδείγματος χάριν τα γεγονότα της 6ης Δεκεμβρίου βοήθησαν στο να μπολιαστεί στην συνείδηση μερικών η πεποίθηση της αντίστασης στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και κατ επέκταση στη κρατική βία.Αυτό αποτέλεσε σε πολλές περιπτώσεις το εφαλτήριο για πολλούς εφήβους της εποχής  να εξελιχθεί η σκέψη τους σε ένα διαφορετικό επίπεδο με διαφορετική κοινωνική θεώρηση των πραγμάτων.Αυτή η διαφορετική κατεύθυνση πολλών διακρίνεται ξεκάθαρα στους εντονότερους κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων ετών και στην όλο και αυξανόμενη εμπεριστατωμένη κριτική σκέψη των σημερινων 25άρηδων με πολιτικές θέσεις που έχουν ως βάση την εξεγερσιακή τακτική.Οι <<αγανακτισμένοι>> εμφανίστηκαν σε μια περίοδο που το πολιτικό σύστημα κινδύνευε πραγματικά από τις εκδηλώσεις οργής του σοκαρισμένου νεοέλληνα.Προπυλακισμοί πολιτικών,τεράστιες σε όγκο συγκεντρώσεις,αλλόφρωνες μικροαστοί που τους έκλεβαν το δικαίωμα της κατανάλωσης και κοινωνικές ομάδες έτοιμες να συγκρουστούν με τις κατασταλτικές δυνάμεις.Στήθηκε λοιπόν με την πλήρη ανοχή του κράτους ένα καθημερινό group therapy με συχνά διαλλείματα,που περιελάμβαναν,ξύλο,ανελέητα κυνηγητά,χημικά,αδικαιολόγητες συλλήψεις και γενικότερα μια χουντοβασιλική αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων.Με αυτό τον τρόπο λοιπόν το κράτος είχε το τέλειο άλλοθι,με ένα σμπαρο,δυο τριγώνια.Αποσυμπιέζοντας τη κοινωνική οργή με τις καθημερινές διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις με τη αστυνομία έκαμπτε παράλληλα και το ηθικό των <<εξεγερμένων>>διαλύοντας τους με ευκολία σήμερα τα όνειρα που έχτιζαν εχθές.Και το σημαντικότερο,το κράτος έκανε επίδειξη δύναμης στο λαό,επίδειξη δύναμης ενός όλο και πιο απολυταρχικού καθεστώτος.

Όμως,όπως και στις άλλες περιπτώσεις έτσι και εδώ υπάρχουν  χαρακτηριστικά που λειτούργησαν προς το συμφέρον του ταξικού αγώνα.Οι καθημερινές ανοιχτές συνελεύσεις και οι συνθήκες αυτοοργάνωσης που επικράτησαν στη πλατεία συντάγματος επέτρεψαν στο να γίνει μια μαζική κοινωνική ζύμωση ανευ προηγουμένου.Κόσμος που κατέβαινε στο δρόμο για πρώτη φορά καλλιέργησε τη ταξική του συνείδηση σε ταχύρυθμα μαθήματα.Η έννοια της συντροφικότητας στις δύσκολες ώρες των συγκρούσεων έδωσε ανάσες μέσα στη αποπνικτική ατμόσφαιρα από τα χημικά,η αλληλεγγύη κοινωνικών ομάδων στους <<καταληψίες>>της πλατείας έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς να γνωρίσουν για πρώτη φορά αυτό το σημαντικό όπλο των λαών ενάντια στα αφεντικά.Επίσης το 2011  παγειώθηκε και η άποψη της πλειοψηφίας όσον αφορά τη στάση της αστυνομίας.Παγειώθηκε η άποψη πως όλοι αυτοί με τα άσπρα κράνοι και τα παγωμένα βλέμματα,δεν είναι σαν εμάς,είναι απέναντι μας,είναι η τελευταία δικλείδα ασφαλείας του πολιτικού συστήματος.

Στο σήμερα,που οι καταθέσεις των αστών έχουν κάνει φτερά.οι μισθοί είναι στα τάρταρα,η ανεργία στο 30% και η φτωχοποίηση του πλυθησμού προχωράει ταχύτατα είμαστε σε ένα σημείο που ο κόσμος πρέπει με κάποιο τρόπο να αρχίζει να ελπίζει ξανά.Η λαχτάρα και η ανάγκη του έλληνα για ελπίδα φένεται στο πόσο γρήγορα ηρωοποίησε έναν αρχηγό κόμματος.Το γεγονός της αύξησης των ποσοστών ενός κόμματος απο το 5% στο 35% μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είναι πρωτοφανές και φυσικά είναι χαρακτηριστικό της απόλυτης αποστροφής του εκλογικού σώματος ως προς το παλαιό πολιτικό σύστημα.Η ελπίδα λοιπόν που γρήγορα άρχισε να εξαφανίζεται εκεί κάπου ανάμεσα στις βρυξέλλες και το βερολίνο έπρεπε πάση θυσία να αρχίσει να αχνοφένεται στον ορίζοντα.Το δημοψήφισμα που διεξήχθη στον ελλαδικό χώρο έδωσε τη δυνατότητα στο λαό να πιστέψει πως μπορεί να καθορίσει το μέλλον του,του έδωσε το δικαίωμα να πιστέψει πως κάνει ακόμα μια επανάσταση,πως δεν είναι ένας παθητικός θεατής μα ενεργός διεκδικητής.Έστω και ψευδεπίγραφα όλα τα παραπάνω αρκούσαν για να τρομάξουν την εγχώρια ελίτ,αρκούσαν για να δημιουργήσουν πανικό στους καναλάρχες και στις μαριονέτες τους.Η αποστροφή για τους <<πρωην>>που εν χορώ υποστήριζαν το <<ΝΑΙ>> αλλά και η αηδιαστική προπαγάνδα των δελτίων ειδήσεων θύμωσαν τον όλο και περισσότερο συνειδητοποιημένο λαό και ψήφισε <<ΟΧΙ>>.Οχι σε τί όμως..?Το <<οχι>> ήταν ακόμα μια έκφραση της οργής του κόσμου.Το <<οχι>>είναι από μόνο του μια λέξη που εκφράζει αντίθεση,άρνηση,αντίδραση.Χωρίς πολύ σκέψη επικράτησε έναντι της κατάφασης,της συγκατάθεσης.Ακόμη μια αποσυμπίεση έγινε με καινούργιες απώλειες όμως.Οι δημοσιογράφοι είναι αυτή τη φορά η παράπλευρη απώλεια του συστήματος αυτής της αποσυμπίεσης.Ο υπέρμετρος ζήλος τους να υπερασπιστούν τα αφεντικά τους,η αγωνία τους να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους και ο φόβος της ήττας ,τους έκανε φανερά αδίστακτους, βομβαρδίζοντάς μας καθημερινά με φτηνή προπαγάνδα.Χωρίς να το καταλάβουν έγιναν οι μονομάχοι που φαγώνονταν μεταξύ τους στην αρένα ενώ οι αυτοκράτορες κρατούντες για ακόμη μια φορά στο απυρόβλητο παρακολουθούσαν παρέα πολλές φορές με το λούμπεν προλεταριάτο τις απελπισμένες προσπάθειες επιβίωσής τους.

Για πόσο όμως θα τη γλυτώνουν εντέχνως οι δυνάστες μας..?Είναι ξεκάθαρο πως όσο περνούν τα χρόνια η ανάγκη για αποσυμπίεση της κοινωνικής οργής είναι όλο και πιο συχνή και τα πιόνια που θυσιάζει το σύστημα σε αυτή τη συνεχόμενη παρτίδα σκάκι με τους λαούς είναι όλο και πιο σημαντικά.Αναπόφευκτα με το πέρασμα των χρόνων και με τον θάνατο των DCHH_EatTheRich_1387167846πατεράδων μας που έχουν και αυτοί μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τη κατάντια μας,οι κοινωνικοί συσχετισμοί που θα δημιουργηθούν θα είναι ποτισμένοι με μεγάλες ποσότητες κοινωνικών αγώνων.Κοινωνικοί αγώνες που έλειψαν  απο 1980 εως και το 2004 λόγω της απόλυτης επικράτησης του δυτικού τρόπου ζωής.Η καπιταλιστική συσσώρευση που οδηγεί και στην κατάρρευση του καπιταλισμού σε μια σχέση αντιστρόφως ανάλογη με τη συνειδητοποίηση της ταξικής ταυτότητας νομοτελειακά θα κατευθύνει την ανθρωπότητα σε μια εντελώς ριζοσπατική οργάνωση,με τα σημερινά δεδομένα, των μελλοντικών κοινωνιών.

Ja.Br.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s